Aktualności

Życzenia na Wielkanoc 2016

Dzień skupienia w Jędrzejowie

Wielkopostny Dzień Skupienia Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników Prowincji Krakowskiej w Jędrzejowie - 27 lutego 2016 r.

 

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

Jędrzejów – miasto w województwie świętokrzyskim, siedziba Archiopactwa Cystersów, to miejsce wielkopostnego dnia skupienia SSW Prowincji Krakowskiej. W tym roku na modlitewne spotkanie 27 lutego przybyło 80 osób z centrów lokalnych z Kielc, Rzeszowa, Krakowa, Przemyśla, Skawy, Oświęcimia i Jasła. Współpracownicy przyjechali wraz ze swoimi księżmi delegatami. Wybór miejsca znów okazał się trafiony „w dziesiątkę”. Tutejszy klasztor ufundował w 1140 roku biskup wrocławski Janik Jaksa i jego brat Klemens. Cystersi przybyli do Jędrzejowa, a właściwie osady zwanej Brzeźnica, z francuskiego opactwa Morimond w Burgundii. W klasztorze ostatnie pięć lat życia spędził bł. Wincenty Kadłubek (1160-1223), pierwszy polski kronikarz. Relikwie Błogosławionego znajdują się w kaplicy jemu dedykowanej. Kościół, obecnie p.w. Wniebowzięcia NMP został przebudowany w dobie baroku, a w jego zachodniej części zachowała się wieża z 1110 roku. Opactwo słynie również ze wspaniałych organów o niepowtarzalnym brzmieniu. O tym wszystkim dowiedzieliśmy się dzięki przeorowi tutejszego klasztoru, ojcu Janowi Strumiłowskiemu, który oprowadził nas po kościele i przybliżył jego historię.

Po zwiedzeniu kościoła wysłuchaliśmy trzech konferencji związanych tematycznie z hasłem zaczerpniętym z Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Pierwszą z nich wygłosił ks. Kazimierz Szczerba, który już po raz kolejny podzielił się z nami swoją ogromną wiedzą o św. Janie Bosko. Ks. Bosko uważał, że spowiedź jest trybunałem Bożego miłosierdzia, gdzie się nie skazuje, ale przebacza i robił wszystko, aby napotkanych ludzi przyprowadzić do Boga, a w przyszłości zbawić ich dusze. Zresztą modlił się do Boga: „Daj mi duszę, resztę zabierz”. Sakrament pokuty nie jest łatwy dla wielu ludzi, ale ks. Bosko bardzo podkreślał Bożą dobroć i chciał wszystkim powiedzieć jak bardzo Bóg jest miłosierny. Przedstawiał spowiedź jako największy atrybut Bożego miłosierdzia. Dlatego ks. Bosko nazywa się prawdziwym apostołem sakramentu przebaczenia, jego propagatorem. We wszystkich pismach ks. Bosko ponad 1000 razy pojawia się sprawa Bożego miłosierdzia. Już jako młody kapłan (w 1847 r.) wydał broszurkę liczącą 101 stron pt. „Ćwiczenie się w nabożeństwie do Bożego miłosierdzia”, w której opisuje na każdy dzień jakiś aspekt Bożego miłosierdzia.

Drugą konferencję o miłosierdziu Bożym w nauczaniu i życiu św. Jana Pawła II przygotował dla nas ks. Jan Dubas. Nasz święty Rodak  podkreślał, że mamy dostrzegać Boże miłosierdzie w naszym życiu i dostrzegać drugiego człowieka. Miłosierdzie Boże jest w Kościele od zawsze. Ojciec Święty Jan Paweł II łączył doświadczenie życiowe z tajemnicą Bożego miłosierdzia. Uważał, że ono prowadzi go przez całe życie. Św. Jan Paweł II zwraca też uwagę na potrzebę uświadomienia, po co jest nabożeństwo do Bożego miłosierdzia. Długi czas nauka o Bożym miłosierdziu nie spotykała się ze zrozumieniem. Święte Oficjum zakazało na 20 lat (1958-1978) odprawiania nabożeństwa w formie wskazanej przez św. Siostrę Faustynę. Papież Jan Paweł II wskazał trzy filary życia Bożym miłosierdziem: czyny, pogłębiona refleksja i formy modlitewne ( Koronka, godzina Miłosierdzia, Litania do Matki Bożej Miłosierdzia).

Trzecią konferencję na temat „Miłosierdzie Boże w nauczaniu Ojca Świętego Franciszka” wygłosił ks. Krzysztof Rodzinka. W bulli o ustanowieniu Jubileuszowego Roku Miłosierdzia Ojciec Święty Franciszek cytuje trzech papieży. Miłosierdzie Boże jest radosną mocą, która wyprowadza nas z mroku grzechu. Wyjaśnia, co znaczy mieć serce miłosierne; to serce mocne, stałe, zamknięte dla kusiciela, otwarte dla Boga. Dzięki niemu odkrywamy, że zbawienie zaczyna się od naśladowania dzieł miłosierdzia. Kult Bożego Miłosierdzia to znak czasu i orędzie powierzone światu dla ludzkości. Papieże zachęcają nas do odkrywania Bożego miłosierdzia. Jezus Chrystus jest wcieloną miłością Bożą, wcielonym miłosierdziem. Boże miłosierdzie nie może się wyczerpać, ono nie ma końca. Troska o zapomnianego człowieka i głoszenie Bożego Miłosierdzia są najbardziej charakterystycznym rysem pontyfikatu obecnego Papieża. Jubileuszowy Rok Miłosierdzia to wołanie o uewangelicznienie życia chrześcijan, to wołanie o powrót do Chrystusa, który nigdy nie męczy się przebaczaniem człowiekowi. Papież prosi, by każdy wykonał znaczący gest, aby wyrazić miłosierdzie jako konkretną pomoc.

Echo słowa po konferencjach prowadziła siostra Karina Pawłowska z Jasła.

Tuż po godzinie 12.00 udaliśmy się na Mszę św. koncelebrowaną, której przewodniczył ks. inspektor Dariusz Bartocha. W swojej homilii nawiązał do odczytanej Ewangelii o synu marnotrawnym. Ojciec miłosierny, który przyjmuje swojego syna ukazuje nieskończoną miłość Pana Boga. Przebaczanie ponad miarę, to wizerunek Chrystusa. Miłosierne działanie Ojca przez Syna, który cierpiał w Duchu Świętym. Jest to miłość czynna, która zwraca się ku człowiekowi. Jubileuszowy Rok Miłosierdzia potrzebny jest nie tylko dla nas, ale dla całego świata. Jesteśmy zobowiązani nie tylko czerpać z Roku Miłosierdzia, ale przede wszystkim miłosierdzie czynić. Jezus całą swoją osobą objawił miłosierdzie Boga. Sami doświadczając miłosierdzia , powinniśmy czynić swoje serca miłosiernymi. Każdy z nas może odnaleźć wizerunek Chrystusa w swoim życiu. Wezwaniem dla nas na czas Roku Jubileuszowego jest czynienie uczynków miłosierdzia co do duszy i do ciała.

Po Mszy św. udaliśmy się na pyszny obiad, a po nim raczyliśmy się ciastem, kawą, herbatą i owocami, które to przygotowali dla nas Ojcowie Cystersi.

Piękny, słoneczny dzień zachęcił nas do odprawienia Drogi Krzyżowej na zewnątrz. W wielkim skupieniu słuchaliśmy rozważań przygotowanych przez ks. prałata Zbigniewa Irzyka.

W Godzinie Miłosierdzia podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia, którą poprowadził ks. Stanisław Konior.

Dobiegło końca nasze modlitewne skupienie. Podsumowania dokonał ks. Adam Paszek. Podkreślił, że Eucharystia, Droga Krzyżowa i Koronka obejmują wielkie Boże tajemnice, zmuszają nas do refleksji. Wyjeżdżamy stąd umocnieni i zobowiązani, by słowa zamieniać w czyn; żeby nieść miłosierdzie i aby uczynki miłosierdzia co do duszy i ciała znalazły realizację w naszym życiu. Życzył, by czas wielkopostny zakończył się spotkaniem z Chrystusem zmartwychwstałym, a Boże miłosierdzie roztaczało nad nami swoje łaski. Poddał propozycję podjęcia w Roku Jubileuszowym Miłosierdzia inicjatywy duchowej lub materialnej.

Ostatnim punktem naszego programu było zwiedzenie jędrzejowskiego Muzeum im. Przypkowskich ze zbiorami zegarów słonecznych, trzecimi co do wielkości w świecie, tuż po Planetarium w Chicago i Science Museum w Oxfordzie. Twórcą zbiorów astronomicznych był Feliks Przypkowski, który interesował się astronomią.

Serdeczne podziękowania kierujemy do naszego koordynatora, p. Romana Machowskiego za przygotowanie dnia skupienia, do szanownych prelegentów, za ich wiedzę i trud przybliżenia nam treści hasła Roku Miłosierdzia, Ojców Cystersów za umożliwienie nam spotkania i bogatych przeżyć duchowych w swoim opactwie. Wszystkim Bóg zapłać.

 

Beata Cygnar SSW Jasło-Fara

zdj. Zbigniew Cygnar

 

 

 

 

Zaproszenie!

PROWINCJALNY WIELKOPOSTNY DZIEŃ SKUPIENIA

JĘDRZEJÓW 27 LUTY A.D. 2016

BĄDŹCIE  MIŁOSIERNI  JAK  OJCIEC WASZ  JEST  MIŁOSIERNY”

 

PROGRAM SPOTKANIA >>>TUTAJ<<<

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Spotkanie opłatkowe w Rzeszowie

Spotkanie opłatkowe SSW Prowincji Krakowskiej

 

W sobotę 23 stycznia na spotkanie opłatkowe SSW Prowincji Krakowskiej, przybyły do Rzeszowa delegacje poszczególnych centrów lokalnych: Krakowa, Przemyśla, Oświęcimia, Jasła oraz nowi członkowie z Zabrza z ks. Pawłem Kosowskim. Gospodarze przywitali nas gorąco serwując kawę, herbatę i pyszną chałkę, która szybko znikała z talerzy. Zebranych powitał ks. Stanisław Konior, a następnie ks. Adam Paszek, zwracając naszą uwagę na szczególność rozpoczętego roku, ze względu na ogłoszony Rok Miłosierdzia, 1050-tą Rocznicę Chrztu Polski oraz na zbliżające się Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Poprosił, aby wszyscy mieli to na uwadze podczas dzisiejszych rozmów przy stole.

Słowa powitania skierował również koordynator Rady Prowincjalnej p. Roman Machowski, dziękując równocześnie wspólnocie rzeszowskiej za przygotowanie naszego spotkania. Pierwszym punktem programu był wyjazd do Siedlisk – miejsca urodzenia bł. Józefa Kowalskiego, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy św. koncelebrowanej przez  ks. prałata Zbigniewa Irzyka, ks. Jana Dubasa, ks. Stanisława Koniora, ks. Pawła Kosowskiego oraz ks. Adama Paszka, który wygłosił kazanie. Eucharystii przewodniczył ks. prałat Emil Midura. W swojej homilii ks. Adam nawiązał do czytanej Ewangelii. Jezus pojawił się czyniąc dobro, dokonywał cudów, znał myśli i dusze ludzkie. Zawsze otaczał Go tłum ludzi, a oni byli dla niego ważniejsi niż troska o własne ciało. Różnie ludzie na Niego patrzyli, plotkowali, komentowali. Nie jest bowiem łatwo przyjąć to, co nie mieści się w pewnych granicach, przyzwyczajeniach. A Jezus nie mieści się w żadnych ramach, tak wtedy, jak i dzisiaj. Nawet ci, którzy Go znali nie rozumieli Go, gdy zaczął nauczać, czynić cuda i mówić, że pełni wolę swojego Ojca, Boga Ojca. Sytuację opisaną w Ewangelii możemy odnieść do własnego życia. Często nie mamy zrozumienia, że jesteśmy ludźmi wierzącymi, że chcemy iść za Chrystusem. Ci, którzy decydują się na drogę życia chrześcijańskiego, salezjańskiego, muszą liczyć się z tym, że nie będą rozumiani przez otoczenie, a nawet najbliższych. Pierwszą i podstawową zasadą życia chrześcijańskiego jest miłość. Tak właśnie żył bł. Józef Kowalski, bo gdyby postąpił inaczej może zachowałby swoje życie, ale jego dewizą było dążenie do świętości. Bowiem do nieba droga wiedzie przez Golgotę, dlatego trzeba nam podejmować wezwania, jakie stawia przed nami Bóg; przyjmując życie takim, jakie jest, jako łaskę daną od Boga. Jednego możemy być pewni. Droga, którą wskazał nam św. Jan Bosko jest drogą pewną, a filarami naszego życia powinna być Maryja, Różaniec i Eucharystia.

Po Mszy św. wszyscy udali się do muzeum, gdzie zgromadzono pamiątki dotyczące życia bł. Józefa Kowalskiego. Powróciliśmy do Rzeszowa, aby po uczcie duchowej, wzmocniło się i ciało. Przy wspólnych rozmowach zjedliśmy pyszny obiad, a na deser  domowe ciasto. Dzielenie się opłatkiem rozpoczęło niekończące się życzenia płynące ze szczerych serc. Każdy poczuł się jak w jednej wielkiej rodzinie. Nadszedł też czas na jasełka i wspólne kolędowanie. Czas upływał bardzo szybko. Po godzinie piętnastej odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Tak jak wszystko ma swój początek i koniec, tak też dobiegł kres naszego spotkania. Po serdecznych podziękowaniach dla naszych miłych Gospodarzy pełni radości powróciliśmy do naszych domów. Dziękujemy wspólnocie z Rzeszowa na czele z ks. Stanisławem Koniorem oraz ks. Dyrektorowi Kazimierzowi Drozdowi za życzliwość, z którą zawsze się spotykamy goszcząc w Rzeszowie.

 

 

Tekst: Beata Cygnar SSW Jasło-Fara,

Zdj. Zbigniew Cygnar SSW Jasło-Fara