Aktualności

Słowo Koordynatora Prowincji SSW na rozpoczęcie Kapituły Inspektorialnej Salezjanów w Krakowie

Czcigodny Księże Inspektorze, wszyscy Szanowni Uczestnicy, według tytułów i godności, zgromadzeni na Kapitule Inspektorialnej. W imieniu swoim i Współpracowników Prowincji Krakowskiej, wyrażam wdzięczność i radość z zaproszenia i możliwości udziału w tak uroczystym wydarzeniu.

 

Zebraliśmy się tutaj, aby umocnić naszą jedność i zastanowić się, jak dochować wierności Ewangelii i charyzmatowi Założyciela i być wrażliwymi na znaki czasu i miejsca. Jesteśmy mobilizowani do tego zwłaszcza faktem Roku Miłosierdzia, oraz już bardzo bliskich Światowych Dni Młodzieży. Bardziej lub mniej świadomie, bardziej aktywnie czy biernie, uczestniczymy w dokonujących się w naszej Ojczyźnie przemianach. Codzienne wiadomości niosą ze sobą dużą dawkę emocji, oraz wydarzeń, które nie pozostają bez wpływu na nasze spojrzenie i ocenę zadania, dla którego jesteśmy tu obecni. To są konkretne znaki naszych czasów. Świadomi, że charyzmatem naszego Założyciela było oddanie się bez reszty sprawie wychowania opuszczonej i zaniedbanej młodzieży, poświęcenie życia, aby wszechstronnie wychować młodych na „uczciwych obywateli i dobrych chrześcijan” i co istotne: czynić to w radości, z wielką pomysłowością i pomimo wszelkich przeciwności, nie możemy nie zauważyć ogromnie zmniejszającej się liczby młodych ludzi w naszych środowiskach a także wciągania jej przez różnorakie nowości współczesnego przemysłu konsumpcyjnego. Niewątpliwie obok działania wielu wrogich sił, wierzymy w Bożą Opatrzność i w siłę naszego salezjańskiego powołania, aby „być znakami i nosicielami miłości Bożej do młodzieży”, najdroższej cząstki Kościoła.

 

Nie możemy więc dziś nie spojrzeć na to, jak my – współpracownicy przeżywamy swoją wiarę?W czym przejawia się nasza troska o młodzież?  W jaki sposób wskazujemy jej autentyczne wartości? Czy cieszymy się zaufaniem młodzieży? A może w ogóle nie mamy z młodzieżą kontaktu? Mamy pomagać jej w dokonywaniu mądrych wyborów życiowych, ale czy rzeczywiście sami takimi się kierujemy? Jak realizujemy, zwłaszcza w naszych rodzinnych domach, ewangeliczny ideał miłości Boga i bliźniego jako małżonkowie czy inni członkowie rodziny? Z jakim zapałem włączamy się w zespoły liturgiczne, Żywy Różaniec, działalność Rodziny Rodzin? Czy osobistym przykładem uczymy młodzież prawdziwych wartości, takich jak: prawda, wolność, sprawiedliwość, poczucie wspólnego dobra i służby? Czy młodzież patrząc na nasze życie sakramentalne odnajduje w Chrystusie sens życia?

 

Rok miłosierdzia jest dla nas przebudzeniem do podjęcia bezinteresownej służby bliźnim, zwłaszcza ludziom młodym. Każdy, na miarę swojej możliwości i zajmowanego stanowiska, piastowanej godności, zapytajmy nasze sumienia o naszą aktywność na polu życia społecznego, kulturalnego, gospodarczego i politycznego. Czy tworzymy obraz życia zgodnego z Ewangelią? Spójrzmy na naszą animację grup i ruchów młodzieżowych i rodzinnych, na współpracę z ośrodkami wychowawczymi i szkolnymi, na podejmowanie działań chroniących młode pokolenie przed alkoholizmem, narkomanią, rozwiązłością seksualną. Kiedy i w jaki sposób nasza wspólnota uczestniczyła w organizowanych akcjach takich, tak: dni młodości, zimowiska, kolonie, obozy, wczaso-rekolekcje, pielgrzymki, walka z aborcją i eutanazją, służba na rzecz ubogich i działalność charytatywna, pomoc narodom cierpiącym głód i niedostatek, ofiarom wojen i kataklizmów, praca misyjna i współdziałanie w dialogu ekumenicznym?

Niech te kilka myśli i sugestii uczyni  Kapitułę rzeczywiście owocną i obfitą w dary Ducha Świętego.

                                                                                                                       Z wyrazami szacunku

Roman Machowski

Koordynator Rady Prowincjalnej SSW

 

 

Życzenia na Wielkanoc 2016

Dzień skupienia w Jędrzejowie

Wielkopostny Dzień Skupienia Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników Prowincji Krakowskiej w Jędrzejowie - 27 lutego 2016 r.

 

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

Jędrzejów – miasto w województwie świętokrzyskim, siedziba Archiopactwa Cystersów, to miejsce wielkopostnego dnia skupienia SSW Prowincji Krakowskiej. W tym roku na modlitewne spotkanie 27 lutego przybyło 80 osób z centrów lokalnych z Kielc, Rzeszowa, Krakowa, Przemyśla, Skawy, Oświęcimia i Jasła. Współpracownicy przyjechali wraz ze swoimi księżmi delegatami. Wybór miejsca znów okazał się trafiony „w dziesiątkę”. Tutejszy klasztor ufundował w 1140 roku biskup wrocławski Janik Jaksa i jego brat Klemens. Cystersi przybyli do Jędrzejowa, a właściwie osady zwanej Brzeźnica, z francuskiego opactwa Morimond w Burgundii. W klasztorze ostatnie pięć lat życia spędził bł. Wincenty Kadłubek (1160-1223), pierwszy polski kronikarz. Relikwie Błogosławionego znajdują się w kaplicy jemu dedykowanej. Kościół, obecnie p.w. Wniebowzięcia NMP został przebudowany w dobie baroku, a w jego zachodniej części zachowała się wieża z 1110 roku. Opactwo słynie również ze wspaniałych organów o niepowtarzalnym brzmieniu. O tym wszystkim dowiedzieliśmy się dzięki przeorowi tutejszego klasztoru, ojcu Janowi Strumiłowskiemu, który oprowadził nas po kościele i przybliżył jego historię.

Po zwiedzeniu kościoła wysłuchaliśmy trzech konferencji związanych tematycznie z hasłem zaczerpniętym z Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Pierwszą z nich wygłosił ks. Kazimierz Szczerba, który już po raz kolejny podzielił się z nami swoją ogromną wiedzą o św. Janie Bosko. Ks. Bosko uważał, że spowiedź jest trybunałem Bożego miłosierdzia, gdzie się nie skazuje, ale przebacza i robił wszystko, aby napotkanych ludzi przyprowadzić do Boga, a w przyszłości zbawić ich dusze. Zresztą modlił się do Boga: „Daj mi duszę, resztę zabierz”. Sakrament pokuty nie jest łatwy dla wielu ludzi, ale ks. Bosko bardzo podkreślał Bożą dobroć i chciał wszystkim powiedzieć jak bardzo Bóg jest miłosierny. Przedstawiał spowiedź jako największy atrybut Bożego miłosierdzia. Dlatego ks. Bosko nazywa się prawdziwym apostołem sakramentu przebaczenia, jego propagatorem. We wszystkich pismach ks. Bosko ponad 1000 razy pojawia się sprawa Bożego miłosierdzia. Już jako młody kapłan (w 1847 r.) wydał broszurkę liczącą 101 stron pt. „Ćwiczenie się w nabożeństwie do Bożego miłosierdzia”, w której opisuje na każdy dzień jakiś aspekt Bożego miłosierdzia.

Drugą konferencję o miłosierdziu Bożym w nauczaniu i życiu św. Jana Pawła II przygotował dla nas ks. Jan Dubas. Nasz święty Rodak  podkreślał, że mamy dostrzegać Boże miłosierdzie w naszym życiu i dostrzegać drugiego człowieka. Miłosierdzie Boże jest w Kościele od zawsze. Ojciec Święty Jan Paweł II łączył doświadczenie życiowe z tajemnicą Bożego miłosierdzia. Uważał, że ono prowadzi go przez całe życie. Św. Jan Paweł II zwraca też uwagę na potrzebę uświadomienia, po co jest nabożeństwo do Bożego miłosierdzia. Długi czas nauka o Bożym miłosierdziu nie spotykała się ze zrozumieniem. Święte Oficjum zakazało na 20 lat (1958-1978) odprawiania nabożeństwa w formie wskazanej przez św. Siostrę Faustynę. Papież Jan Paweł II wskazał trzy filary życia Bożym miłosierdziem: czyny, pogłębiona refleksja i formy modlitewne ( Koronka, godzina Miłosierdzia, Litania do Matki Bożej Miłosierdzia).

Trzecią konferencję na temat „Miłosierdzie Boże w nauczaniu Ojca Świętego Franciszka” wygłosił ks. Krzysztof Rodzinka. W bulli o ustanowieniu Jubileuszowego Roku Miłosierdzia Ojciec Święty Franciszek cytuje trzech papieży. Miłosierdzie Boże jest radosną mocą, która wyprowadza nas z mroku grzechu. Wyjaśnia, co znaczy mieć serce miłosierne; to serce mocne, stałe, zamknięte dla kusiciela, otwarte dla Boga. Dzięki niemu odkrywamy, że zbawienie zaczyna się od naśladowania dzieł miłosierdzia. Kult Bożego Miłosierdzia to znak czasu i orędzie powierzone światu dla ludzkości. Papieże zachęcają nas do odkrywania Bożego miłosierdzia. Jezus Chrystus jest wcieloną miłością Bożą, wcielonym miłosierdziem. Boże miłosierdzie nie może się wyczerpać, ono nie ma końca. Troska o zapomnianego człowieka i głoszenie Bożego Miłosierdzia są najbardziej charakterystycznym rysem pontyfikatu obecnego Papieża. Jubileuszowy Rok Miłosierdzia to wołanie o uewangelicznienie życia chrześcijan, to wołanie o powrót do Chrystusa, który nigdy nie męczy się przebaczaniem człowiekowi. Papież prosi, by każdy wykonał znaczący gest, aby wyrazić miłosierdzie jako konkretną pomoc.

Echo słowa po konferencjach prowadziła siostra Karina Pawłowska z Jasła.

Tuż po godzinie 12.00 udaliśmy się na Mszę św. koncelebrowaną, której przewodniczył ks. inspektor Dariusz Bartocha. W swojej homilii nawiązał do odczytanej Ewangelii o synu marnotrawnym. Ojciec miłosierny, który przyjmuje swojego syna ukazuje nieskończoną miłość Pana Boga. Przebaczanie ponad miarę, to wizerunek Chrystusa. Miłosierne działanie Ojca przez Syna, który cierpiał w Duchu Świętym. Jest to miłość czynna, która zwraca się ku człowiekowi. Jubileuszowy Rok Miłosierdzia potrzebny jest nie tylko dla nas, ale dla całego świata. Jesteśmy zobowiązani nie tylko czerpać z Roku Miłosierdzia, ale przede wszystkim miłosierdzie czynić. Jezus całą swoją osobą objawił miłosierdzie Boga. Sami doświadczając miłosierdzia , powinniśmy czynić swoje serca miłosiernymi. Każdy z nas może odnaleźć wizerunek Chrystusa w swoim życiu. Wezwaniem dla nas na czas Roku Jubileuszowego jest czynienie uczynków miłosierdzia co do duszy i do ciała.

Po Mszy św. udaliśmy się na pyszny obiad, a po nim raczyliśmy się ciastem, kawą, herbatą i owocami, które to przygotowali dla nas Ojcowie Cystersi.

Piękny, słoneczny dzień zachęcił nas do odprawienia Drogi Krzyżowej na zewnątrz. W wielkim skupieniu słuchaliśmy rozważań przygotowanych przez ks. prałata Zbigniewa Irzyka.

W Godzinie Miłosierdzia podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia, którą poprowadził ks. Stanisław Konior.

Dobiegło końca nasze modlitewne skupienie. Podsumowania dokonał ks. Adam Paszek. Podkreślił, że Eucharystia, Droga Krzyżowa i Koronka obejmują wielkie Boże tajemnice, zmuszają nas do refleksji. Wyjeżdżamy stąd umocnieni i zobowiązani, by słowa zamieniać w czyn; żeby nieść miłosierdzie i aby uczynki miłosierdzia co do duszy i ciała znalazły realizację w naszym życiu. Życzył, by czas wielkopostny zakończył się spotkaniem z Chrystusem zmartwychwstałym, a Boże miłosierdzie roztaczało nad nami swoje łaski. Poddał propozycję podjęcia w Roku Jubileuszowym Miłosierdzia inicjatywy duchowej lub materialnej.

Ostatnim punktem naszego programu było zwiedzenie jędrzejowskiego Muzeum im. Przypkowskich ze zbiorami zegarów słonecznych, trzecimi co do wielkości w świecie, tuż po Planetarium w Chicago i Science Museum w Oxfordzie. Twórcą zbiorów astronomicznych był Feliks Przypkowski, który interesował się astronomią.

Serdeczne podziękowania kierujemy do naszego koordynatora, p. Romana Machowskiego za przygotowanie dnia skupienia, do szanownych prelegentów, za ich wiedzę i trud przybliżenia nam treści hasła Roku Miłosierdzia, Ojców Cystersów za umożliwienie nam spotkania i bogatych przeżyć duchowych w swoim opactwie. Wszystkim Bóg zapłać.

 

Beata Cygnar SSW Jasło-Fara

zdj. Zbigniew Cygnar

 

 

 

 

Zaproszenie!

PROWINCJALNY WIELKOPOSTNY DZIEŃ SKUPIENIA

JĘDRZEJÓW 27 LUTY A.D. 2016

BĄDŹCIE  MIŁOSIERNI  JAK  OJCIEC WASZ  JEST  MIŁOSIERNY”

 

PROGRAM SPOTKANIA >>>TUTAJ<<<